Stanowisko PASMI w sprawie projektu ustawy o produktach kosmetycznych, z dnia 31 stycznia 2017

Szanowny Pan
Marek Posobkiewicz
Główny Inspektor Sanitarny
Targowa 65
03–729 Warszawa

 

STANOWISKO

Polskiego Związku Producentów Leków Bez Recepty PASMI w sprawie projektu ustawy o produktach kosmetycznych, z dnia 31 stycznia 2017 r. (nr w wykazie prac Rady Ministrów: UC51)

 

Szanowny Panie Ministrze,

W związku z przekazaniem do konsultacji publicznych projektu ustawy o produktach kosmetycznych, z dnia 31 stycznia 2017 r. (zwany dalej „Projektem”), Polski Związek Producentów Leków Bez Recepty PASMI przedstawia poniżej uwagi do Projektu.

Członkowie PASMI z pełnym zrozumieniem przyjmują konieczność przyjęcia rozwiązań legislacyjnych mających na celu wykonanie postanowień rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczącego produktów kosmetycznych (zwanego dalej „Rozporządzeniem 1223/2009”).

Jesteśmy jednak zdania, że niektóre przepisy zaproponowane w Projekcie wychodzą poza to założenie, nakładając na firmy członkowskie PASMI zbyt daleko idące obowiązki, wykraczające poza ramy określone Rozporządzeniem (np. sporządzanie dokumentacji produktu kosmetycznego w polskiej wersji językowej), zbyt restrykcyjne obciążenia (np. wysokość poszczególnych kar finansowych za niezgodność z wymaganiami Rozporządzenia 1223/2009), nieprecyzyjne przepisy proceduralne (np. brak wskazania, w jakim trybie dokonuje się wpisu podmiotów do wykazu zakładów) oraz zbyt krótki okres przejściowy na wejście w życie przepisów.

Poniżej prezentujemy szczegółowe uwagi PASMI do Projektu.

Brzmienie przepisu w Projekcie Brzmienie proponowane przez PASMI Komentarz
Art. 5. Dokumentację produktu, o której mowa w art. 11 ust. 2 rozporządzenia nr 1223/2009, udostępnianą zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia nr 1223/2009, sporządza się w języku polskim. Art. 5. Dokumentację produktu, o której mowa w art. 11 ust. 2 rozporządzenia nr 1223/2009, udostępnianą zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia nr 1223/2009, udostępnia się w języku polskim lub języku angielskim. Brak jest podstaw do formułowania wymogu sporządzania dokumentacji w jęz. polskim. Co więcej, zgodnie z art. 5 ust. 3 Rozporządzenia 1223/2009 udostępnienie przez osobę odpowiedzialną dokumentacji niezbędnej do wykazania zgodności danego produktu z określonymi wymogami następuje w języku łatwo zrozumiałym dla tego organu.

Żądanie przygotowywania całości dokumentacji produktu kosmetycznego w języku polskim jest nieproporcjonalne i sprzeczne z praktykami kontroli dokumentacji produktów kosmetycznych, a także innych grup produktów stosowanymi w Polsce i pozostałych krajach Unii Europejskiej. Język angielski jest jednym z oficjalnych języków urzędowych UE, więc można uznać, że jest on językiem łatwo zrozumiałym dla organów sprawujących nadzór nad obrotem produktami kosmetycznymi w Polsce. Zwracamy uwagę, że zarówno największe nieanglojęzyczne kraje UE (Francja, Niemcy, Włochy, Hiszpania), jak i mniejsze (Węgry i Estonia) akceptują całość lub większość dokumentacji produktu kosmetycznego w języku angielskim. W tej sytuacji Polska byłaby jedynym krajem w UE, który przewiduje sporządzanie dokumentacji produktu wyłącznie języku urzędowym kraju. Takie rozwiązanie z perspektywy podmiotów jest nieakceptowalne, wiązałoby się bowiem z ponoszenie ogromnych kosztów finansowych związanych z koniecznością przygotowania dokumentacji w jęz. polskim.

 

Art. 6 ust. 1. Produkty kosmetyczne udostępniane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej znakuje się w języku polskim z uwzględnieniem wymagań, o których mowa w art. 19 rozporządzenia nr 1223/2009. Art. 6 ust. 1. Produkty kosmetyczne udostępniane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej znakuje się w języku polskim zgodnie z wymaganiami, o których mowa w art. 19 rozporządzenia nr 1223/2009. Art. 19 Rozporządzenia 1223/2009 określa wymagane elementy oznakowania produktu. Przewiduje również szereg sytuacji, kiedy określone elementy oznakowania nie muszą być umieszczane, lub mogą być przedstawiane w formie piktogramów. W związku z tym przepis polskiej ustawy powinien dokładnie odsyłać do wymagań zawartych w art. 19 Rozporządzenia 1223/2009, a nie umożliwiać szerszą interpretację poprzez wskazanie, że wymagania te mają być uwzględnione (co nie wyklucza nałożenia obowiązku spełniania dodatkowych wymagań, wykraczających poza zakres art. 19 Rozporządzenia 1223/2009).
Art. 8.1 – 4: przepisy dotyczące obowiązku złożenia wniosku o wpis zakładu, w którym są wytwarzane produkty kosmetyczne, do wykazu tych zakładów. Dodanie ust. 5 w brzmieniu:

5. Właściwy ze względu na siedzibę wytwórcy państwowy powiatowy inspektor sanitarny   wydaje decyzje w sprawie wpisu oraz odmowy wpisu do wykazu zakładów, w terminie 14 dni od dnia złożenia przez wytwórcę wniosku, o którym mowa w ust. 1.

Odpowiednie dostosowanie numeracji dalszych przepisów tego artykułu.

Brak jest w chwili obecnej wskazania, w jakim trybie dokonuje się wpisu do wykazu zakładów. Jeżeli ma to być czynność administracyjna państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, należy wprost wskazać, że rozstrzygnięcie powinno nastąpić w drodze decyzji (analogicznie jak ma to miejsce w przypadku zatwierdzania zakładów na podst. art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. W takim przypadku, należy również wskazać w jakim terminie organ jest zobowiązany do wydania decyzji.
Art. 10 ust. 8. O zaistnieniu ciężkiego działania niepożądanego Główny Inspektor Sanitarny informuje właściwe organy państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym. Art. 10 ust. 8.  O zaistnieniu ciężkiego działania niepożądanego Główny Inspektor Sanitarny informuje właściwe organy państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz osobę odpowiedzialną. Konieczne jest zapewnienie wymiany informacji pomiędzy GIS, osobą odpowiedzialną, oraz innymi organami odpowiedzialnymi za ocenę ciężkiego działania niepożądanego.

Osoba odpowiedzialna zna skład i działanie produktu, posiada dokumentację produktu i  może pomóc we właściwej ocenie przypadku niepożądanego działania produktu.

Uczestnictwo osoby odpowiedzialnej w ocenie przypadku ciężkiego działania niepożądanego  zostało przewidziane również w odpowiednich Wytycznych Komisji w Sprawie Zgłaszania Ciężkich Działań Niepożądanych.

Konieczne jest również doprecyzowanie, gdzie należy zgłaszać przypadki ciężkiego działania niepożądanego (do Głównego Inspektoratu  Sanitarnego czy do ośrodka administrującego systemem?)

 

Art. 15. Kto wprowadza do obrotu produkt kosmetyczny bez spełnienia wymogów dotyczących oceny bezpieczeństwa, o której mowa w art. 10 rozporządzenia nr 1223/2009, podlega karze pieniężnej w wysokości do 100 000 zł. Art. 15. Kto wprowadza do obrotu produkt kosmetyczny bez sporządzenia raportu bezpieczeństwa, o którym mowa w Załączniku I do rozporządzenia nr 1223/2009, podlega karze pieniężnej w wysokości do 100 000 zł. Art. 10 Rozporządzenia 1223/2009 nie zawiera wymagań szczegółowych dotyczących oceny bezpieczeństwa, ponieważ te zawarte są w załączniku I oraz decyzji Komisji 647/2013/WE. Ponadto, art. 10 Rozporządzenia 1223/2009 zawiera informacje o aktualizacji dokumentacji, której brak nie powinien być zagrożony najwyższą karą do 100 000 zł, gdyż byłaby to kara nieproporcjonalna.
Art. 16 ust. 2. Kto wprowadza do obrotu produkt kosmetyczny bez spełnienia wymogów dotyczących dokumentacji produktu, o których mowa w art. 11 ust. 2-4 rozporządzenia nr 1223/2009, podlega karze pieniężnej w wysokości od 1 000 zł do 100 000 zł. Art. 16 ust. 2. Kto wprowadza do obrotu produkt kosmetyczny bez spełnienia wymogów dotyczących dokumentacji produktu, o których mowa w art. 11 ust. 2-4 rozporządzenia nr 1223/2009, podlega karze pieniężnej w wysokości do 50 000 zł. Kary za niezgodność z wymaganiami dotyczącymi dokumentacji powinny być proporcjonalne do uchybień, w szczególności powinny wynikać z oceny, czy brak jest całości dokumentacji, czy też określonego elementu dokumentacji i czy brak tego elementu może potencjalnie wpłynąć na bezpieczeństwo produktu kosmetycznego i jego zgodność z przepisami prawa.

Projektowany przepis  przewiduje dużą uznaniowość w procesie oceny niezgodności dokumentacji produktu kosmetycznego i wysokości nakładanych kar. Ponadto, ogranicza możliwość nałożenia kary niższej niż 1000 zł, co przy drobnych naruszeniach może być uzasadnione. PASMI proponuje również ograniczenie górnej wysokości kary do 50 000 PLN, oceniając proponowaną wysokość 100 000 jako nieproporcjonalnie wysoką względem potencjalnych naruszeń.

 

 

Art. 17. Kto wytwarza produkt kosmetyczny bez pobierania próbek i wykonywania analiz w rzetelny i odtwarzalny sposób, o którym mowa w art. 12 rozporządzenia nr 1223/2009, podlega karze pieniężnej w wysokości do 50 000 zł. Wykreślenie przepisu. W art. 12 Rozporządzenia 1223/2009 nie ma mowy o obowiązku pobierania próbek i wykonywania analiz, a jedynie o tym, że ich pobieranie odbywa się w rzetelny i odtwarzalny sposób.

Nie istnieją również żadne przepisy lub wytyczne, które określałyby w jaki sposób należy pobierać próbki i wykonywać analizy produktu kosmetycznego. Brak również wykazu analiz, jakie należy wykonywać oraz norm zharmonizowanych dla jakiejkolwiek metody analitycznej przeznaczonej do analizy produktu kosmetycznego.

Brak jest więc podstaw do ustalania kar za niezgodność z art. 12 rozporządzenia 1223/2009/WE.

 

 

18. Kto wprowadza do obrotu produkt kosmetyczny bez spełnienia wymogów w trakcie zgłaszania, o których mowa w art. 13 i art. 16 ust. 3 rozporządzenia nr 1223/2009, podlega karze pieniężnej w wysokości do 100 000 zł. 18. Kto wprowadza do obrotu produkt kosmetyczny bez spełnienia wymogów w trakcie zgłaszania, o których mowa w art. 13 i art. 16 ust. 3 rozporządzenia nr 1223/2009, podlega karze pieniężnej w wysokości do 5 000 zł. Zaproponowana kara jest zbyt wysoka i nieproporcjonalna do niezgodności. Notyfikacja produktu kosmetycznego, zarówno wynikająca z art. 13 Rozporządzenia 1223/2009 (notyfikacja podstawowa), jak i z art. 16 Rozporządzenia 1223/2009 (notyfikacja produktów zawierających nanomateriały) jest jedynie procedurą techniczną. Jej celem nie jest wykazanie zgodności produktu z przepisami ani bezpieczeństwa produktu, ale jedynie poinformowanie o wprowadzeniu do obrotu nowego produktu. Potencjalna kara powinna być więc w sposób istotny obniżona.

 

Art. 21. Kto wprowadza do obrotu i udostępnia na rynku produkt kosmetyczny bez spełnienia wymogów:

1)      w zakresie oznakowania, o których mowa w art. 19 rozporządzenia nr 1223/2009, lub

2)      określonych w art. 6

– podlega karze pieniężnej w wysokości od 100 zł. do 100 000 zł.

Art. 21. Kto wprowadza do obrotu i udostępnia na rynku produkt kosmetyczny bez spełnienia wymogów:

3)      w zakresie oznakowania, o których mowa w art. 19 rozporządzenia nr 1223/2009, lub

4)      określonych w art. 6

– podlega karze pieniężnej w wysokości od 100 zł. do 50 000 zł.

Zasadne jest obniżenie wysokości potencjalnej kary, ze względu na duży zakres uznaniowości w procesie oceny niezgodności oznakowania produktu kosmetycznego.

Brak jakiegokolwiek elementu oznakowania w języku polskim, nawet jeśli nie wpływa on na bezpieczeństwo produktu – może skutkować nałożeniem maksymalnej kary w wysokości 100 000 zł. Taki przypadek należy uznać za karę nieproporcjonalną.

 

Art. 24. Osoba odpowiedzialna lub dystrybutor, którzy nie dopełniają obowiązku informowania o ciężkim działaniu niepożądanym, o którym mowa w art. 23 rozporządzenia nr 1223/2009, podlegają karze pieniężnej w wysokości od 50 000 zł. do 100 000 zł. Art. 24. Osoba odpowiedzialna lub dystrybutor, którzy nie dopełniają obowiązku informowania o ciężkim działaniu niepożądanym, o którym mowa w art. 23 rozporządzenia nr 1223/2009, podlegają karze pieniężnej w wysokości do 100 000 zł. Zasadne jest wyeliminowanie dolnego progu kwotowego kary, ze względu na umożliwienie jej zróżnicowania w zależności od rodzaju niezgodności lub doprecyzowanie, że maksymalna wysokość kary powinna dotyczyć jedynie przypadków potwierdzonych jako ciężkie działanie niepożądane spowodowane użyciem produktu.

 

Art. 27. Kto wytwarza produkt kosmetyczny:

1)      bez złożenia wniosku, o którym mowa w art. 8 ust. 1, albo po bezskutecznym upływie terminu określonego w art. 38,

2)      naruszając obowiązek, o którym mowa w art. 8 ust. 5

– podlega karze pieniężnej w wysokości do 100 000 zł.

Art. 27. Kto wytwarza produkt kosmetyczny:

3)      bez złożenia wniosku, o którym mowa w art. 8 ust. 1, albo po bezskutecznym upływie terminu określonego w art. 38,

4)      naruszając obowiązek, o którym mowa w art. 8 ust. 5

– podlega karze pieniężnej w wysokości do 5 000 zł.

Projektowana kara jest nieproporcjonalna i niewspółmierna do naruszenia. W ustawie o bezpieczeństwie żywności i żywienia za analogiczną niezgodność przewidziano karę w wysokości 5000 zł. Brak zgłoszenia wytwórcy do wykazu zakładów nie wpływa na bezpieczeństwo produktu i produkcji dla zdrowia ludzi.
Art. 43. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. Art. 43. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy  od dnia ogłoszenia. Proponujemy przedłużenie terminu vacatio legis do 3 miesięcy. Taki termin pozwoli przedsiębiorcom na płynne przygotowanie się do wejścia w życie przepisów ustawy.

 

 

Licząc na pozytywne ustosunkowanie się do zawartych powyżej uwag oraz uwzględnienie ich w dalszych pracach nad Projektem, pozostaję z poważaniem

Ewa Jankowska
Prezes PASMI
Polskiego Związku Producentów Leków Bez Recepty

Pliki do pobrania

Członkowie pasmi

A&D Pharma
Aboca
Adamed
Bayer
GSK
logo-gsk
JNJ
logo-jnj
KF
KLOSTERFRAU
Omega
logo-omega-pharma
Pfizer
logo-pfizer
Pierre Fabre
logo-pierre-fabre
Polpharma
RB
logo-rb
Sanofi
logo-sanofi
Takeda
TEVA
logo-teva
USP Zdrowie
Verco
verco
Walmark